POWÓDŹ 1997
DORZECZE ODRY

Wrocław 1999


Autor: Grupa Robocza 4 - Powódź

Wydawca: Międzynarodowa Komisja Ochrony Odry przed Zanieczyszczeniem

Autor zdjęć: Povodí Odry

Ilość stron: 149

ISBN 83-916202-6-3

Powódź letnią z 1997 roku należy jednoznacznie uznać za największe w tym stuleciu wezbranie Odry. Powodzie, które wystąpiły latem 1997 roku w Republice Czeskiej, Polsce, Niemczech, Austrii i Słowacji, spowodowały największe straty ekonomiczne wśród wszystkich klęsk żywiołowych, jakie zanotowano w świecie w 1997 roku [1]. Zaangażowanie sił ludzkich, środków technicznych i materiałów do walki z powodzią było ogromne. W samej Polsce w dorzeczu Odry ewakuowano 106 tys. osób, 465 tys. ha użytków rolnych znalazło się pod wodą.

Czas po powodzi służy nie tylko usuwaniu szkód, ale także ocenie wydarzeń i lepszemu przygotowaniu do następnej powodzi. Hydrologia ilościowa powinna mieć w tym istotny udział. Opisuje ona sposób powstawania wezbrań i przebieg fali oraz dokonuje oceny powodzi, posługując się metodami statystycznymi. W ten sposób powstają parametry do wymiarowania powierzchni retencyjnych, zbiorników, przekrojów przepływu powodziowego i wysokości obwałowań. Ponieważ powódź może bardzo znacznie wpłynąć na transport sustancji stałych i jakość wód, do badań włączyć należy również hydrologię jakościową.

Grupa Robocza 4 "Powódź" Międzynarodowej Komisji Ochrony Odry przed Zanieczyszczeniem (MKOO) powierzyła dokonanie analizy hydrologicznej powodzi międzynarodowej grupie ekspertów. Analizą jakości wód zajęła się Grupa Robocza 2 "Nadzwyczajne zanieczyszczenia" MKOO.

Raport niniejszy opiera się na badaniach poszczególnych krajów i stanowi prezentację powodzi z hydrologicznego punktu widzenia. Po rozdziale zawierającym opis dorzecza następuje rozdział 3, przedstawiający przyczyny meteorologiczne powodzi. Przebieg powodzi opisano osobno dla czeskiej i osobno dla polsko−niemieckiej części dorzecza. Z opisu wynika wyraźnie, że szybki i ekstremalny przybór wód w górach musiał doprowadzić do spustoszenia całych terenów nadrzecznych i dlaczego polsko−niemiecka Odra graniczna tak długo prowadziła duże ilości wody. W rozdziale 5 przeprowadzono porównanie powodzi z innymi historycznymi wezbraniami oraz dokonano oceny stanów wody, odpływów i objętości odpływu. W kolejnych dwóch rozdziałach przedstawiono służby przeciwpowodziowe, ochronę przeciwpowodziową oraz straty i szkody spowodowane przez powódź. Badania transportu substancji stałych i jakości wód ograniczają się zasadniczo do polsko−niemieckiej Odry granicznej, ponadto przedstawiono również problem jakości wody w przekroju Bohumín i w Zalewie Szczecińskim.